2026: staan we aan de vooravond van een nieuwe crisis?

Op 13 oktober 2026 publiceerde het IMF een waarschuwing die beleggers en beleidsmakers serieus nemen. De financiële markten functioneren nog, maar onder de oppervlakte nemen de risico's toe. Het IMF noemt onder meer de AI hausse, hoge overheidsschulden, private kredietverlening en cyberaanvallen. Dat zijn geen voorspellingen van een nieuwe bankencrisis. Het zijn wel kwetsbaarheden die elkaar kunnen versterken als er iets misgaat.

De vraag is daarom niet alleen of er een nieuwe crisis komt. De belangrijkere vraag is hoe kwetsbaar de economie inmiddels is, wat er gebeurt als meerdere problemen tegelijk uitbreken en hoeveel daarvan uiteindelijk bij gewone huishoudens terechtkomt.

De deskundigen zien meer risico, maar voorspellen geen nieuwe crash

Het meest recente belangrijke signaal komt van het Internationaal Monetair Fonds. In oktober 2026 verscheen het nieuwe Global Financial Stability Report. Daarin schrijft het IMF dat de financiële markten tot nu toe veerkrachtig zijn gebleven. Bedrijven maken winst en de economische groei houdt stand. Toch blijven de financiële stabiliteitsrisico's verhoogd.

Het IMF noemt drie ontwikkelingen die de markten onder druk kunnen zetten.

De eerste is de grote afhankelijkheid van kunstmatige intelligentie. Bedrijven investeren enorme bedragen in datacenters, chips en software. Beleggers betalen hoge waarderingen voor ondernemingen waarvan een deel van de toekomstige winst nog moet worden waargemaakt. Als de opbrengsten tegenvallen, kan het vertrouwen snel omslaan.

De tweede ontwikkeling is de schuldenberg van overheden. Landen moeten steeds meer geld lenen en bestaande schulden herfinancieren. Als beleggers hogere rente eisen, wordt het voor overheden duurder om hun begroting rond te krijgen. Dat kan ook de rente op andere leningen beïnvloeden.

De derde ontwikkeling is cybercriminaliteit. Een grote aanval op een bank, betalingsnetwerk of belangrijke softwareleverancier kan financiële diensten verstoren. In een sterk verbonden systeem kan een probleem bij één partij gevolgen hebben voor andere instellingen.

Het IMF waarschuwt vooral voor de combinatie. Een tegenvallende AI markt kan bijvoorbeeld aandelenkoersen onder druk zetten. Tegelijk kunnen hogere rentes de financiering van bedrijven duurder maken. Als kredietverstrekkers dan ook nog verliezen vrezen, kunnen zij hun geld terugtrekken of minder nieuwe leningen verstrekken.

Dat is het moment waarop een beursprobleem kan veranderen in een probleem voor de echte economie.

Het IMF geeft geen percentage voor de kans op een nieuwe crisis zoals in 2008. Ook de ECB publiceert geen exact percentage waarmee zo'n gebeurtenis voorspelbaar wordt. Wie beweert dat er bijvoorbeeld 70 procent kans is op een nieuwe wereldwijde bankencrisis, presenteert dus geen vaststaand oordeel van deze instellingen.

De officiële cijfers laten wel zien dat de risico's serieus worden genomen.

Het IMF verwacht in zijn economische vooruitblik van oktober 2026 een wereldwijde economische groei van 3,1 procent in 2026 en 3,4 procent in 2027. Dat is geen basisscenario van een wereldwijde economische instorting. Het fonds benadrukt wel dat de risico's vooral aan de negatieve kant liggen.

De Europese Centrale Bank ziet eveneens verhoogde kwetsbaarheden. In haar Financial Stability Review van mei 2026 wijst zij op geopolitieke spanningen, energieproblemen, hoge overheidsschulden en risico's bij financiële instellingen buiten de traditionele banken.

De volgende ECB Financial Stability Review staat gepland voor 18 november 2026. Dat rapport wordt interessant, omdat het een nieuw beeld geeft van de financiële risico's in de eurozone.

De vergelijking met 2008 laat zien hoeveel geld er op het spel staat

Om te begrijpen hoe groot de schade van een zware crisis kan worden, moeten we terug naar de financiële crisis van 2007 tot 2011.

De crisis begon in de Verenigde Staten met problemen op de hypotheekmarkt. Banken hadden grote hoeveelheden risicovolle hypotheken verstrekt. Die leningen werden samengevoegd en doorverkocht als financiële producten. Toen steeds meer huiseigenaren hun hypotheek niet meer konden betalen, bleek dat de risico's veel groter waren dan veel beleggers hadden ingeschat.

Banken vertrouwden elkaar niet meer. De kredietverlening stokte en grote financiële instellingen kwamen in problemen. Het faillissement van Lehman Brothers in september 2008 werd een belangrijk omslagpunt.

De gevolgen waren enorm.

Volgens de historische gegevens van de Amerikaanse Federal Reserve daalde het Amerikaanse bruto binnenlands product tussen het vierde kwartaal van 2007 en het tweede kwartaal van 2009 met 4,3 procent.

De werkloosheid steeg van 5 procent in december 2007 naar 9,5 procent in juni 2009. In oktober 2009 bereikte die 10 procent.

De huizenprijzen daalden gemiddeld ongeveer 30 procent tussen de piek in 2006 en het dieptepunt in 2009. De Amerikaanse S&P 500 verloor vanaf de top in oktober 2007 tot het dieptepunt in maart 2009 maar liefst 57 procent.

Dat laatste cijfer maakt de gevolgen voor beleggers tastbaar.

Rekenvoorbeeld: Stel dat je in oktober 2007 voor € 20.000 aan aandelen in een brede Amerikaanse aandelenindex had. Een daling van 57 procent brengt de waarde terug naar € 8.600. Je bent dan € 11.400 kwijt op papier. Om daarna weer op € 20.000 uit te komen, moet je belegging vanaf dat lagere niveau ongeveer 133 procent stijgen.

Een daling van 57 procent vraagt dus veel meer herstel dan de oorspronkelijke daling. Dat is een rekenkundig effect dat veel beleggers onderschatten.

Ook huishoudens verloren vermogen. Volgens de Federal Reserve daalde het totale vermogen van Amerikaanse huishoudens en non profitorganisaties van ongeveer 69 biljoen dollar in 2007 naar 55 biljoen dollar in 2009.

De gevolgen waren niet beperkt tot de Verenigde Staten. Europese banken hadden Amerikaanse financiële producten gekocht en Europese bedrijven waren afhankelijk van internationale kredietverlening. Daardoor verspreidde de crisis zich snel.

De Europese werkloosheid liep in de jaren daarna verder op. In 2013 bereikte de werkloosheid in de eurozone ongeveer 12 procent. In sommige landen lag het percentage nog veel hoger.

De les is duidelijk. Een financiële crisis begint vaak op een plek waar de meeste mensen niet dagelijks naar kijken. De gevolgen verschijnen later op de werkvloer, bij de bank en aan de kassa.

De huidige risico's zitten op andere plekken dan in 2008

Een nieuwe crisis hoeft niet dezelfde oorzaak te hebben als de vorige. In 2008 draaide het vooral om slechte hypotheken, ingewikkelde financiële producten en banken die te veel risico hadden genomen.

In 2026 ziet het risicobeeld er anders uit.

1. De AI markt kan een correctie krijgen

AI is een belangrijke motor achter investeringen in technologie. Grote bedrijven steken miljarden in chips, datacenters en infrastructuur. Beleggers verwachten dat die investeringen op termijn enorme opbrengsten opleveren.

Maar wat gebeurt er als bedrijven minder verdienen aan AI dan verwacht?

Dan kunnen aandelen van technologiebedrijven snel in waarde dalen. Pensioenfondsen, beleggingsfondsen en particuliere beleggers die veel van deze aandelen bezitten, voelen dat direct.

Het IMF waarschuwt dat hoge waarderingen, geconcentreerde beleggingen en toenemende schuldfinanciering de gevolgen van een correctie kunnen versterken.

Dat betekent niet dat AI een bubbel is die binnenkort moet barsten. Het betekent dat de financiële gevolgen groot kunnen zijn als de verwachtingen niet uitkomen.

2. Overheden hebben steeds minder financiële ruimte

Landen lenen geld om hun uitgaven te betalen en bestaande schulden af te lossen. Wanneer de rente stijgt, wordt die financiering duurder.

Beleggers kunnen hogere rente eisen als ze twijfelen aan de financiële positie van een land. Dat maakt nieuwe leningen duurder en zet de overheidsbegroting verder onder druk.

De Bank for International Settlements, de BIS, waarschuwde op 29 september 2026 voor het risico dat hoge overheidsschulden de handel in staatsobligaties kwetsbaarder maken.

Staatsobligaties zijn leningen aan overheden. Ze vormen een belangrijk onderdeel van het financiële systeem. Banken, pensioenfondsen en verzekeraars bezitten grote hoeveelheden van deze producten.

Als de waarde van staatsobligaties snel daalt, kunnen financiële instellingen verliezen lijden. Dat kan weer leiden tot verkoop van andere beleggingen.

3. Private kredietverlening groeit buiten de traditionele banken

Een minder bekend risico zit bij private credit. Dat zijn leningen die bedrijven krijgen van private kredietfondsen in plaats van rechtstreeks van een bank.

Volgens de Financial Stability Board bedroeg deze markt in mei 2026 naar schatting tussen de 1,5 en 2 biljoen dollar.

De markt groeide omdat bedrijven op deze manier financiering kunnen krijgen die niet altijd via een gewone bank beschikbaar is.

Het probleem is dat deze markt minder transparant is. Niet alle leningen worden op dezelfde manier gewaardeerd. Ook zijn de verbindingen tussen kredietfondsen, banken, verzekeraars en pensioenfondsen ingewikkeld.

De Financial Stability Board waarschuwt dat deze markt nog niet is getest tijdens een zware economische neergang.

Als bedrijven hun leningen niet meer kunnen terugbetalen, verliezen kredietfondsen geld. Wanneer zij vervolgens beleggingen moeten verkopen of financiering terugtrekken, kunnen andere partijen worden geraakt.

4. Geopolitieke spanningen kunnen energie en prijzen raken

Oorlogen, handelsconflicten en problemen met belangrijke vaarroutes kunnen de levering van olie, gas en grondstoffen verstoren.

De gevolgen kunnen snel zichtbaar worden. Energie wordt duurder, transport kost meer en bedrijven berekenen hun hogere kosten door aan klanten.

Eurostat meldde op 4 november 2026 dat de inflatie in de eurozone in oktober naar verwachting 4,0 procent bedroeg. In september was dat 3,8 procent. Energie was in oktober naar verwachting 20,8 procent duurder dan een jaar eerder.

Dat is een belangrijk uitgangspunt. De Europese economie heeft al te maken met prijsdruk. Een nieuwe energieschok komt dus niet terecht in een volledig rustige omgeving.

De kans op een crisis is niet hetzelfde als de schade als het misgaat

Een veelgestelde vraag is hoe groot de kans is dat we opnieuw een crisis zoals die van 2008 krijgen.

Het eerlijke antwoord is dat daar geen betrouwbaar exact percentage voor bestaat.

Centrale banken en internationale instellingen werken met scenario's, stresstests en risicoanalyses. Zij proberen te bepalen wat er gebeurt als bepaalde problemen zich voordoen. Dat is iets anders dan voorspellen dat een crisis op een bepaalde datum begint.

Er zijn drie scenario's die helpen om het verschil te begrijpen.

Scenario 1: de economie vertraagt, maar blijft groeien

Dit is het scenario dat het dichtst bij de huidige basisverwachting van het IMF ligt.

Bedrijven investeren voorzichtiger. Sommige aandelen dalen. Banken worden terughoudender met leningen. Consumenten stellen grote aankopen uit.

De economie groeit minder snel, maar er ontstaat geen wereldwijde bankencrisis. De werkloosheid kan oplopen, terwijl de meeste financiële instellingen gewoon blijven functioneren.

Voor huishoudens betekent dit vooral dat geld minder makkelijk binnenkomt en dat grote uitgaven meer aandacht vragen.

Scenario 2: een stevige recessie met een beurscrash

In dit scenario vallen meerdere ontwikkelingen samen.

Technologieaandelen dalen, bedrijven krijgen minder krediet en consumenten geven minder uit. Bedrijven schrappen investeringen en banen. Banken scherpen hun kredietvoorwaarden aan.

Een beursdaling van 30 tot 40 procent zou in zo'n scenario een zware klap betekenen voor beleggers. Dat percentage is een illustratief scenario en geen voorspelling van het IMF of de ECB.

Huizenprijzen kunnen onder druk komen als werkloosheid stijgt en kopers moeilijker financiering krijgen. Bedrijven die afhankelijk zijn van leningen kunnen in betalingsproblemen komen.

De gevolgen worden dan merkbaar in het dagelijks leven.

Scenario 3: een systeemcrisis zoals in 2008

Dit is het zwaarste scenario.

Een probleem bij een grote financiële instelling verspreidt zich naar andere partijen. Banken verliezen vertrouwen in elkaar. Kredietverlening valt terug. Bedrijven kunnen hun rekeningen en investeringen moeilijker financieren.

Overheden en centrale banken moeten ingrijpen om te voorkomen dat het financiële systeem vastloopt.

De schade kan dan bestaan uit een diepe recessie, grote verliezen op aandelen, dalende huizenprijzen, faillissementen en langdurige werkloosheid.

Een herhaling van de exacte gebeurtenissen uit 2008 is niet het meest logische uitgangspunt. De banken hebben sindsdien hun kapitaalbuffers versterkt en staan onder strenger toezicht. Maar het risico is niet verdwenen. Een deel van de financiële risico's is verschoven naar instellingen buiten het traditionele bankwezen.

Dat is precies waarom het IMF en de ECB aandacht vragen voor private kredietverlening en de verbindingen tussen banken en andere financiële partijen.

Een nieuwe crisis raakt ook boodschappen, energie en werkgelegenheid

Bij financiële crises kijken mensen vaak eerst naar de beurs. Toch merken de meeste huishoudens de gevolgen op andere plekken.

De eerste klap komt vaak via werk en inkomen.

Wanneer bedrijven minder verkopen, proberen ze kosten te verlagen. Eerst worden vacatures geschrapt en tijdelijke contracten niet verlengd. Daarna kunnen reorganisaties en ontslagen volgen.

Voor gezinnen met één inkomen is dat extra kwetsbaar. Ook zelfstandigen en kleine ondernemers kunnen snel omzet verliezen.

De tweede klap komt via de prijzen.

Een recessie leidt niet automatisch tot lagere prijzen. Dat is een belangrijk misverstand.

Bij een gewone vraaguitval kunnen prijzen juist dalen. Winkels hebben minder klanten en bedrijven proberen hun voorraad te verkopen. Maar als de crisis tegelijkertijd wordt veroorzaakt door dure energie, oorlog of verstoringen in de aanvoer, kunnen prijzen blijven stijgen.

Dat noemen economen stagflatie: een combinatie van zwakke economische groei en hoge inflatie.

Het IMF heeft in oktober 2026 juist aandacht besteed aan de gevolgen van kosten van levensonderhoud. Het rapport beschrijft hoe stijgende prijzen van basisproducten de koopkracht aantasten en ongelijkheid en armoede kunnen vergroten.

Neem een huishouden dat iedere maand € 3.000 uitgeeft.

Als de kosten van het levensonderhoud gemiddeld 5 procent stijgen, kost hetzelfde uitgavenpatroon € 3.150 per maand. Dat is € 150 extra. Op jaarbasis gaat het om € 1.800.

Als het inkomen gelijk blijft, moet dat bedrag ergens vandaan komen. Gezinnen gaan minder sparen, stellen aankopen uit of gebruiken hun financiële buffer.

De derde klap komt via de woningmarkt.

Mensen die hun baan verliezen, kunnen moeite krijgen met het betalen van hun hypotheek of huur. Banken kunnen strengere voorwaarden stellen aan nieuwe leningen. Kopers wachten af, waardoor minder woningen worden verkocht.

Als de vraag afneemt, kunnen huizenprijzen dalen. Dat raakt vooral huishoudens die kort geleden een woning hebben gekocht met een hoge hypotheek ten opzichte van de woningwaarde.

In Nederland is de situatie niet identiek aan 2008. De Nederlandsche Bank schrijft in haar Financial Stability Report van voorjaar 2026 dat de systeemrisico's op de Nederlandse woningmarkt de afgelopen jaren zijn afgenomen.

Toch blijft er een aandachtspunt: bijna 45 procent van de Nederlandse hypotheekschuld bestaat volgens DNB nog uit aflossingsvrije hypotheken. Dat maakt sommige huishoudens gevoeliger voor herfinanciering en veranderingen in de rente.

De vierde klap is maatschappelijk.

Langdurige werkloosheid, geldzorgen en onzekerheid kunnen leiden tot meer stress binnen gezinnen. Jongeren vinden moeilijker een eerste baan. Mensen stellen gezinsuitbreiding, verhuizingen of grote aankopen uit. Lokale winkels en horecabedrijven krijgen minder klanten.

Een crisis is daardoor niet alleen een economisch probleem. Het verandert ook hoe mensen leven en welke keuzes ze maken.

Nederland en België zijn niet even kwetsbaar voor dezelfde schok

Nederland en België zijn allebei sterk verbonden met de Europese en internationale economie. Toch zijn er verschillen.

Nederland heeft een grote woningmarkt en veel huishoudens met hoge hypotheekschulden. De arbeidsmarkt is internationaal verweven en de economie is afhankelijk van handel, diensten en export.

DNB ziet dat de gemiddelde verhouding tussen hypotheekschuld en woningwaarde bij banken is verbeterd. Dat helpt bestaande huiseigenaren om een prijsdaling op te vangen. Maar hoge huizenprijzen en de omvang van de aflossingsvrije hypotheekschuld blijven aandachtspunten.

Het IMF wijst in zijn landenanalyse van Nederland eveneens op de hoge huishoudschulden en de betaalbaarheid van woningen. Een economische schok kan daardoor extra gevoelig liggen bij huishoudens die weinig ruimte in hun maandbudget hebben.

België heeft een andere structuur. De automatische loonindexering beschermt werknemers gedeeltelijk tegen inflatie. Als de prijzen stijgen, worden veel lonen en uitkeringen aangepast volgens de geldende indexeringsregels.

Dat helpt de koopkracht, maar heeft ook een keerzijde. Hogere lonen kunnen de kosten voor bedrijven verhogen. Ondernemingen die hun hogere kosten niet kunnen doorberekenen, krijgen minder financiële ruimte.

Voor beide landen geldt dat een grote Europese recessie gevolgen heeft voor export, werkgelegenheid, investeringen en overheidsinkomsten.

Ook de overheden hebben minder ruimte om iedere groep volledig te compenseren. Als de staatsschuld en rentelasten hoog zijn, wordt het moeilijker om langdurige steunprogramma's te financieren.

Je kunt je voorbereiden zonder uit angst grote financiële beslissingen te nemen

Een crisis voorspellen is moeilijk. Je eigen financiële kwetsbaarheid in kaart brengen is een stuk eenvoudiger.

Het doel is niet om iedere mogelijke gebeurtenis vooraf op te lossen. Het doel is dat je niet direct in de problemen komt wanneer je inkomen tijdelijk wegvalt, kosten stijgen of een belegging sterk daalt.

Begin met je maandelijkse uitgaven. Maak onderscheid tussen vaste lasten en uitgaven die je tijdelijk kunt verlagen.

Denk aan hypotheek of huur, energie, verzekeringen, boodschappen, vervoer, abonnementen en leningen. Kijk daarna hoeveel ruimte er overblijft als je inkomen tijdelijk 20 procent lager wordt.

Een financiële buffer geeft tijd

Een buffer is geld dat je direct kunt gebruiken voor onverwachte uitgaven of tijdelijk inkomensverlies.

Hoe groot die buffer moet zijn, hangt af van je situatie. Een werknemer met een vast contract heeft een andere inkomenszekerheid dan een zelfstandige of ondernemer.

Een praktische manier om te rekenen is uitgaan van enkele maanden noodzakelijke uitgaven.

Rekenvoorbeeld: Je vaste noodzakelijke uitgaven bedragen € 2.400 per maand. Een buffer van drie maanden komt dan uit op € 7.200. Bij zes maanden gaat het om € 14.400. Dat geld is bedoeld om je vaste lasten te kunnen betalen als je inkomen tijdelijk wegvalt.

Gebruik voor deze berekening niet je volledige huidige levensstijl. Reken met de kosten die je echt nodig hebt om te wonen, eten, verzekerd te blijven en naar je werk te gaan.

Controleer je schulden en renteafspraken

Leningen kunnen tijdens een crisis zwaarder gaan drukken op je budget.

Bekijk daarom:

• Wanneer je rentevaste periode afloopt.
• Of je een variabele rente hebt.
• Hoeveel je maandelijks aan aflossingen betaalt.
• Of je een lening hebt die afhankelijk is van je inkomen.
• Hoeveel ruimte je overhoudt als vaste lasten stijgen.

Een lage maandlast vandaag zegt niet alles over de betaalbaarheid over twee jaar.

Bekijk je beleggingen zonder naar één slechte beursdag te kijken

Wie belegt, moet rekening houden met grote koersdalingen. Dat geldt voor aandelen, obligaties, vastgoedfondsen en crypto.

Een portefeuille die op papier € 50.000 waard is, kan tijdens een zware beursdaling tijdelijk aanzienlijk minder waard worden.

Dat is vooral lastig wanneer je het geld op korte termijn nodig hebt. Een belegging die je op een ongunstig moment moet verkopen, kan een tijdelijk verlies definitief maken.

Kijk daarom naar de verdeling van je vermogen, de risico's die je neemt en het moment waarop je het geld nodig hebt. Een belegging in één sector of één bedrijf geeft een ander risico dan een breed gespreide portefeuille.

Zorg dat je administratie toegankelijk blijft

Een financiële crisis kan samengaan met storingen, cyberaanvallen of problemen bij dienstverleners.

Bewaar daarom belangrijke gegevens op een veilige plek. Denk aan verzekeringspolissen, hypotheekgegevens, bankinformatie, belastingdocumenten en contactgegevens van financiële instellingen.

Zorg dat je toegang hebt tot je bankrekening via een tweede apparaat of een andere toegestane inlogmethode. Houd rekening met veilige back ups en bescherm je wachtwoorden.

Ondernemers moeten ook naar hun klanten kijken

Voor kleine bedrijven is een omzetdaling vaak gevaarlijker dan een beursdaling.

Een onderneming kan winstgevend lijken, maar toch in problemen komen wanneer klanten later betalen en vaste lasten gewoon doorlopen.

Maak daarom een overzicht van je verwachte inkomsten en uitgaven voor de komende maanden. Kijk welke kosten direct omlaag kunnen als de omzet daalt.

Let ook op klanten die een groot deel van je omzet vertegenwoordigen. Als één grote klant wegvalt, kan dat een groter probleem zijn dan een algemene daling van 5 procent.

Maak een plan voor een tijdelijke inkomensdaling

Een eenvoudige stresstest helpt om te zien waar je kwetsbaar bent.

Bereken bijvoorbeeld wat er gebeurt als:

• Je inkomen drie maanden 20 procent lager is.
• Je energierekening 25 procent stijgt.
• Je auto onverwacht vervangen moet worden.
• Je hypotheekrente bij een nieuwe renteperiode hoger uitvalt.
• Je beleggingen tijdelijk 30 procent dalen.

Dit zijn voorbeelden om mee te rekenen, geen voorspellingen.

Als je bij één van deze situaties direct geld tekortkomt, weet je waar je financiële planning aandacht nodig heeft.

Vragen om te stellen

• Hoeveel maanden kan ik mijn noodzakelijke uitgaven betalen als mijn inkomen wegvalt?
• Wat gebeurt er met mijn hypotheek of lening als mijn rentevaste periode afloopt?
• Hoeveel van mijn vermogen zit in één sector, één bedrijf of één type belegging?
• Kan ik mijn vaste lasten betalen als energie, boodschappen en vervoer duurder worden?
• Heb ik als ondernemer voldoende geld beschikbaar wanneer klanten later betalen of opdrachten wegvallen?

Een nieuwe financiële crisis zoals die van 2008 is op 10 november 2026 geen vaststaande verwachting. De signalen van het IMF, de ECB, de BIS en andere instellingen laten wel zien dat er kwetsbaarheden bestaan die bij een zware schok grote gevolgen kunnen hebben. Deze tekst is uitleg en geen financieel advies.

Bronnen

• IMF, Global Financial Stability Report, Resilience, Risk, and Transformation, oktober 2026
• IMF, World Economic Outlook, Resilience Under Strain, Urgent Choices, oktober 2026
• ECB, Financial Stability Review, mei 2026
• BIS, High public debt, NBFIs and the risk of market dysfunction, 29 september 2026
• Federal Reserve History, The Great Recession
• Eurostat, Euro area annual inflation up to 4.0%, 4 november 2026
• Financial Stability Board, Report on Vulnerabilities in Private Credit, 6 mei 2026
• De Nederlandsche Bank, Financial Stability Report, voorjaar 2026
• BitFox, Inflatie 3,4 procent, maar tanken werd 27 procent duurder